De kennismaking met de mentor en klas 3 HAVO werd dit jaar (27-09-2009) gedaan door met elkaar een wandeling te maken van ongeveer 18 kilometer. Onderweg was er dan genoeg tijd om over van alles en nog wat te praten. Het begin- en eindpunt was restaurant de Klip in Wassenaar. Om kwart over twaalf moest iedereen aanwezig zijn, zodat we om half een konden vertrekken. Vanaf ongeveer 10 over half twaalf kwamen de eerste mensen bij het restaurant. Uiteindelijk vertrokken we met 19 klasgenoten, meneer Spadon met zijn twee kinderen en natuurlijk onze mentor, de heer Koolemans. Björn, Nick en Mark konden helaas niet aan de wandeling deelnemen.
De eerste paar honderd meters liepen we over een verharde weg. De weg liep steil naar boven. Op een gegeven moment moesten we oversteken, omdat het looppad ophield. Doordat we nu aan de linker kant liepen kon het zo zijn, dat er ook fietsers vanaf de steile weg naar beneden ons tegemoet konden komen. Eenmaal boven konden we rustig naar beneden lopen en de duinen ingaan.
Het overgrote gedeelte van de wandeling hebben we in de duinen gelopen. Het natuurgebied was prachtig, genieten van de rust en gezelligheid en ook van het uitzicht. Zo hebben we over een prachtig meer gekeken boven op een duin. Ook hebben we een keer een aantal koeien zien baden in een ondiep meer. Na iets meer dan een uur lopen kwamen we bij een ronde inham met een informatiebord met aan weerszijden een kaart. Achter het bord stond een groot rond hek waar we met z’n allen op konden lunchen. Net iets voor het informatiebord konden we met een trap naar boven waar we uitzicht hadden over het duingebied. Achter het duingebied konden we zelfs Scheveningen zien liggen.
Na een flink stuk gelopen te hebben kwamen we bij boerderij Meijendal, waar we lekker wat hebben gegeten van ons zelf meegebrachte snoep of boterhammen. De open plek waar het pannenkoekenhuis stond, was eigenlijk een soort knooppunt waar allemaal paden op uit kwamen. Het was er dan ook vrij druk. Na wat gegeten en gerust te hebben gingen we weer verder met de wandeling.
We naderden het einde van het duingebied. Eenmaal uit het duingebied kwamen we een ijscoman tegen waar we een ijsje konden halen. De prijzen waren vrij hoog zeker als je keek naar de grootte van het bolletje. Nadat alle ijsjes waren opgelost in de mond, konden we weer verder. Het laatste stuk was een stuk zonder pauzes en voor velen een zwaar stuk, omdat we al een heel stuk hadden gelopen. Even later liepen we in de rijkste buurt van Wassenaar, de Kieviet.
De Kieviet was een indrukwekkende wijk waar veel rijke mensen wonen. Zo woont de directeur van Duinrell, Roderick van Zuylen van Nyevelt in deze wijk. De villawijk is gebouwd rond 1908 ten zuidwesten van de hoofdplaats Wassenaar. Een bijzonderheid is, dat de wijk in de top 3 staat van wijken waar de meeste miljonairs wonen. Het inkomen per hoofd bedraagt dan ook boven de zestigduizend euro per jaar. Al lopend door de wijk viel ons op dat de villa's enorm waren, vaak was er ook een hele lap grond bij. Soms waren de stulpjes zelfs aangekleed met een fontein, een brug of een groot bloemperk maar de meeste hadden ‘gewoon’ een gemaaid grasveld.
Langzaam maar zeker kwam er een einde aan de wandeling. Het laatste stuk was door een gewone wijk langs Duinrell. Vervolgens gingen we door een klein bos wat ons weer leidden naar de Klip. Bij het restaurant kregen we een blikje fris naar keuze en een patatje. Na het eten was bijna iedereen uitgeput. Na het hoorntje met softijs ging iedereen dan ook langzaam maar zeker weg. De wandeling vond ik hartstikke leuk en van mij mag er nog wel zo’n soort wandeling komen!
